سی و یک اسفند

زندگی پزشکی فوتبال اعتیاد تکنولوژی

 
دوست داشتنی
ساعت ٩:٤٧ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٧ آذر ۱۳۸۳  

موردیلو یک کاریکاتوریست ارژانتینی است.ومثل خیلی از هنرمندان دیگر امریکای جنوبی حرفش برای مردم شرقی فهمیدنی و دوست داشتنی است.اما من هنوز یک کلمه از حرفهایش را نشنیده و نخوانده ام.با کاریکاتورهایشاز جلد هفته نامه طنز وکاریکاتور اشنا شدم.موردیلو وفوتبال و ریزبینیهای هنرمندانه ای که هنر نمایشگاهی و ژورنالیستی را درقالب کاریکاتورهای رنگی ودوست داشتنی و واقعپذیر جمع میکند.

سوژه اکثر کاریکاتورهای موردیلو حول مباحث ساده زندگی مثل عشق و فانتزیهای کودکانه ای درمورد ماه و حیوانات دوست داشتنی (علی الخصوص زرافه های گردن دراز!) و ساختمانهای سر به فلک کشيده و البته فوتبال که جزء جداناپذیر زندگی مردم دیارش است(درست مثل من)البته بنده به هیچوجه کاریکاتوریست نیستم و از کاریکاتور هم چیز زیادی سردرنمی اورم فقط یک شباهت با اکثر کاریکاتوریستها دارم وان هم اینکه بلد نیستم یک خط راست بکشم.ولی به علت علاقه ای که کلا به طنز دارم کار بعضی از کاریکاتوریستهای مطرح جهان را هم دنبال میکنم که دربین انها موردیلو به واسطه خصوصیات نامبرده شده یک دوست داشتنی حساب میشود.ومطمئنآ خودش هم لذت میبرد وقتی میبیند انسانی در ان سمت زمین بدون هیچ قرابت زبانی و تاریخی و فرهنگی وتنها با زبان بیقاعده کاریکاتو(روبدون انکه حتی یک کلمه بین ایندو ردوبدل بشود) توانسته با او ارتباط برقرار کند.فکر میکنم خیلی از ما اگر بگردیم رویاهای کودکی و حرفهای نگفته مان را در کاریکاتورهای موردیلو خواهیم یافت .اينهم کاميونيتی مورديلو در اورکات