سی و یک اسفند

زندگی پزشکی فوتبال اعتیاد تکنولوژی

 
شعر سفر
ساعت ۸:٤٩ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٦ دی ۱۳۸۳  

               همه شب با دلم کسی میگفت :

                  ((سخت اشفته ای زدیدارش

                    صبحدم با ستارگان سپید

                 میرود میرود خدانگهدارش))

                            من به بوی تو رفته از دنیا

                       بی خبر از فریب فرداها

                    روی مژگان نازکم میریخت

                     چشمهای تو چون غبار طلا

                          تنم از حس دستهای تو داغ

                          گیسویم در تنفس تو رها

                         میشکفتم زعشق و میگفتم

((هرکه دلداده شد به دلدارش

ننشیند به قصد ازارش

برود چشم من به دنبالش

برود عشق من نگهدارش))

                 اه اکنون تو رفته ای و غروب

                    سایه میگسترد به سینه راه

                          نرم نرمک خدای تیره غم

                      مینهد پابه معبد نگهم

                  مینویسد به روی هر دیوار

                          ایه های همه سیاه سیاه

گویا سالگرد تولد فروغ است.راستش با اینهمه زیباییهایی که در شعرش دارد هیچوقت از فروغ خوشم نیامد.شاید  چون علاقه ای که به پرویز شاپور و کاریکلماتورهایش دارم خیلی بیشتر از علاقه ام به شعرها و بلند پروازیهای زنانه فروغ است.(به این میگویند خاله زنک بازی عاشقانه!)

 نامه هايی که بين پرويز شاپور دوست داشتنی و فروغ بی معرفت ردوبدل شده است را بخوانيد تا شايد با من همعقيده شويد

نکته مهم:نمیدانم به چه کسی ولی یادم میاید چند وقت پیش کتاب اشعار فروغ را به کسی امانت دادم.امروز که یادم افتاد پیدایش نکردم.لطفآ دست هرکی هست برگرداند