سی و یک اسفند

زندگی پزشکی فوتبال اعتیاد تکنولوژی

 
 
ساعت ۱٢:٠٠ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٥ اردیبهشت ۱۳۸٤  

مدتی است که اخبار متفاوتی از کشمکش بین نهادهای مدافع فرهنگ مثل سازمان و میراث فرهنگی و یونسکو با مسئولان شهر اصفهان درمورد برج جهان نما و تاثیروتهدیدی که به گفته این سازمانها ساخت برج برمنظره و ارزش تاریخی میدان نقش جهان دارد به گوش میرسد. کمترین حسنی که ویژه نامه  هشت صفحه ای امروز روزنامه شرق دارد این است که توراپای صحبت مخالفین و موافقین این طرح نشانده و کم کم که پیش میروی درمیابی طبق معمول دعوا برسر نگاههای متفاوتی است که به زندگی و فرهنگ وگردشگری میشود.مشکلی که شاید امروزه درجامعه ما(واحتمالآ دیگر جوامع قدیمی که با داشتن فرهنگ کهن یا کهنه خود درمسیر سیلاب تجدد قرارگرفته اند) بیش از مشکل به یک عادت تبدیل شده است .حقیقت این است که علی رغم گذشت این همه سال از اشنایی وتقابل جامعه ما با انچه تمدن غالب و پیشرفته جهان مینامیم هنوز در بین امرای قوم تکلیف خیلی چیزها روشن نشده است.از شما چه پنهان بنده هم در این قضیه مورد مناقشه مردد مانده ام و وقتی که برای خواندن مقالات مفصل روزنامه شرق گذاشتم تنها به بیشتر شدن شک و تردیدوسوالاتم کمک کرده .چه اگر تاقبل از این سازندگان برج جهان نمارا عده ای سودجو وغارتگر میدانستم که حاضرند برای رسیدن به اهدافشان فرهنگ و ملیت این سرزمین راقربانی کنند ولی درجال حاضر هرکاری میکنم نمیتوانم فرهنگ را در اتاقکهای شیشه ای موزه تجسم کنم.واز انجایی که سالهاست از اخرین حضورم در اصفهان میگذرد نمیتوانم تصور کنم وقتی در وسط میدان امام چشمت به تصویر یک برج با ان ابعاد و خصوصیات می افتد دچار چه حسی میشوی.شاید بتوان این احساس را با وقتی که برای اولین بار به زیارت خانه خدا مشرف میشدم مقایسه کرد.راستش بعد انهمه تخیلات شاعرانه ای که درمورد نگاه اول و دعای اول و قصه های پیرامون ان وقتی قدم زنان از در مسجدالحرام وارد میشدم اولین چیزی که نظرم را جلب کرد کاخ بلندوبتونی فهد بود که دیوار به دیوارخانه خداودردل کوه به اسمان برده بودومن همچنان که به سمت خانه خدا میرفتم حواسم نبود که انقدر سرگرم دیدن این کاخ شده ام که گردنم را برگردانده ودارم عقب عقب به سمت کعبه حرکت میکنم.درون خود محوطه حرم نیز از هرطرف که سر ازسجود برداری چشمت ناخوداگاه به کاخی میافتد که متعلق هرکدام متعلق به یکی از سران ال سعود است (توگویی میخواهند عظمت کاخهای سر به فلک کشیده شان رابه رخ سادگی و غربت خانه خدابکشند).البته بنده ان موقع فکر نمیکردم میشود به اینگونه ساخت و سازها ایراد گرفت واصلآ چیزی به نام حریم هوایی وجود دارد که اگر داشته باشد چه حریمی محترم تر از حرم؟واینکه چرا سازمان یونسکو اینگونه برای میراث بشری دل میسوزاند وعلیه ساخت و پاختها میشوردولی ملیونها مسلمانی که به سوی این حرم نماز میخوانند ودرون این حریم عبادت میکنند سکوت کرده اند؟و..........