جام ملتها6

این چند روزی که نبودم فرصت نشد تحلیل پیش از بازی ایران و کره شمالی را بنویسم و به همین دلیل برعکس بازیهای قبلی بینندگان تلوزیونی از قبل نمی دانستند نتیجه بازی چند چند خواهد شد و استرس زیادی داشتند.البته برای بازیهای بعدی سعی میکنم حتما نتایج را پیش بینی کنم تا اینقدر سختی نکشید.

از شوخی گذشته بازی بسیار سختی بود.واقع بین هم باشیم باید بگوییم کره شمالی بهتر از ایران بازی کرد.ولی این حد نهایی بازی کره بود.سیستم و سبکی که کره برای پیشرفت از چند سال پیش شروع کرده با این بازیکنان و ساختاری که دارد خیلی بهتر از این نخواهد شد.کره شمالی در بازی گروهی و دوندگی و پوششها بسیار با نظم و متحد عمل میکند.اما کمبود خلاقیت در میانه میدان و خط حمله و همچنین پایین بودن میانگین قدی در خط دفاع مشکلات عمده این تیم هستند.کره با نگرش خوبی به بازی ایران آمده بود و با بستن گوشه های زمین راه نفوذ بازیکنان سرعتی ایران را بسته بودند.به این ترتیب تک مهاجم ایران عملا خالی از خطر شده بود و در اکثر دقایق بازی کاری مهمتر از دوندگی در خط دفاعی حریف و جلوگیری از بازیسازی دفاع حریف انجام نداد.در عین حال دوندگی و پرس کره در میانه زمین در طول نود دقیقه که فراتر از سطح اسیا انجام شد عملا خط میانی ایران را هم از چرخه مسابقه خارج کرد.سیستم تخریبی بازی کره شمالی بازی را از حالت زیبای آن خارج کرد و بیشتر دقایق بازی به پاسهای عرضی بازیکنان ایران در خط دفاعی و بازی مستقیم از دفاع به حمله و در گیریهای نفر به نفر گذشت.ضمن اینکه داور سختگیر بحرینی با سوتهای پرشمارش نقش عمده ای در خراب کردن بازی داشت.در سمت دیگر ایران هم شناخت خوبی از کره شمالی داشت و برای خنثی کردن تاکتیکهایشان به خوبی توجیه شده بود.ایران نسبت به بازی قبلی چهار تغییر در ترکیب تیمش داشت که عمده آنها به دلیل سرماخوردگی بازیکنان اصلی اش بود ولی تغییر تاکتیک و آزمون و خطا هم در این تغییرات بی تاثیر نبود.حضور نود دقیقه ای کریم انصاری فرد یکی از تغییرات آزمون و خطای قطبی به نظر میرسد.قطبی برای مهاجم نوکش هنوز به قطعیت نرسیده.هرچند استفاده از غلامی دونده و جنگنده و کریم انصاریفرد سر زن و سرعتی در این بازی انتخابهای درست و قابل توجیهی بودند.در خط میانی اندو تیموریان اگر دچار مصدومیت نمیشد قطعا انتخاب اول قطبی برای این بازی بود اما پژمان نوری هم انصافا خوب دوید وبه همه جای زمین سرک کشید و نشان داد ایران واقعا در این پست بهترین تیم آسیاست.تنوع خصوصیات بازیکنان ایران و هم سطح بودن تعداد زیادی از آنها یک فرصت مغتنم برای هرتیمی است که در تورنمنتهایی مثل جام ملتها بازی دارد.در واقع این مسابقات میتواند فصل جدیدی از فوتبال ایران باشد که از تکیه بر ستارگان پیشین به سمت داشتن تیمی می رود که بود و نبود یکی دو ستاره تاثیر چندانی در روند حرکتی تیم نخواهد کرد و مربی تیم میتواند با خیال راحت دست به تغییرات تاکتیکی در هر بازی بزند.یکی از دلایل مهم این تغییر پیشرفت فوتبال ایران در سطح باشگاهی و تربیت نسل جدیدی از بازیکنان است.کریم انصاریفرد,خلعتبری ,رضایی,حاج صفی,غلامی ,حیدری و ....نمونه ای از بازیکنان پرورش یافته در باشگاههای ایران در طی چند سال اخیر هستند که امروزبرای حضور در ترکیب اصلی تیم به سختی با هم رقابت میکنند.برای این بازی ایران تاکتیکهای ضد پرس را به خوبی انجام داد و با عرض دادن به بازی و پاسهای قطری وبازی مستقیم سعی داشت خط میانی دونده کره را از روند بازی خارج کند که البته در انجام این تاکتیک چندان موفق نبودند.در کل ایران در روزی که از حریف بهتر نبود اما کمتر اشتباه کرد توانست سه امتیاز حساس را بگیرد و با خیال راحت به مرحله بعد صعود کند.از حالا ایران فقط یک بازی خیلی مهم دارد و آن هم تک بازی مرحله حذفی است.در بیست سال گذشته ایران همیشه در این مرحله به کره جنوبی خورده و یک در میان این بازی را برده و باخته.جالبی قضیه اینجاست در سالهایی که ایران قبل از شروع مسابقات امیدوارتر بوده و باسلام و صلوات به این مسابقات رفته این بازی مهم را باخته و با فاجعه در رسانه های داخلی مواجه شده اند.برعکس در سالهایی که کمترین امیدی به ایران بوده برد در مقابل کره و حضور در جمع چهارتیم پایانی(که به سوم شدن ایران می انجامید)یک موفقیت بزرگ محسوب میشد.بی جهت نبود که امیر قلعه نویی چهارسال پیش میگفت اگر ان ضربه علی کریمی زودتر به توپ میخورد و گل میشد نظرات 360 درجه عوض میشد!البته اینطور که از اوضاع و احوال برمی اید قرار نیست ایران حریف کره جنوبی باشدو به احتمال زیاد(منظور ان شاءا... بود)این بازی می ماند برای فینال.

/ 0 نظر / 11 بازدید